PHILOSOPIIKJO-IIISTORICA. 43 



Quodsi tenemus leges illas antiquissimis tempo- 

 ribus , in summa duntaxat hominum vitaeque 

 simplicitate fiiisse latas , non mirum esse possit 

 legibus ipsis vivendi doctrinara hominibus prae- 

 scriptam fere fuisse, quod quidem quura minus 

 bene ipsis legibus perficerent, commode legum pro- 

 logos invenisse videntur leglslatores. Ceterum , quae 

 de legis brevitate monuit brevitatis , ut Stoicus , 

 amans Seneca et in Platone, cujus tamen leges 

 ipsae breves sunt et jubent rantummodo (i), vitu- 

 peravit, ea prolixius dijudicare non ad rem nostram 

 peftinere videtur; sed ipsius Platonis, ubi delegum 

 prooemiis agit, verba huic vituperationi oppo- 

 suisse satis erit : „ To [dv oZv -Trsp) ttoKKoov vi okiyuv 

 ypcifjifieiTuv Troi^^tTCia-dxi tov Koyov , Xioiy euyiSsg. Ta 

 yap , oliixi , (2£?.Tt(TTSi , «AA* ou TCi (opxxvTzrx , 0U§£ 

 T« fiJ^KiJ Tipe,ytT£Ov" (2). 



Ut igitur summatim dicam, solebant antiqui prae- 

 ter jura, quae vulgo dicuntur, publica , civilia, 

 sacra, (quae tamen antiquissimis temporibus non- 

 dum fuerunt in sua capita redacta,) item ea per- 



scri- 



rintj tum etiam in Platone. Hic enim eoruin vestigiis 

 pressis koc quoque legis putavit esse , persuadere aliquid , 

 non omnia vi ac minis cogere. Conferri orauiuo cum legum 

 prologis orationes possunt , quae in commendatiouem legis 

 Gujusdam apud Komanos in foro haberi solebant. 



(1) Sejunxit enim Plato, ut post eum Tullius , prooemia 

 a legibus; qua de re vid, d'Engelbronner , 1. 1. p.55. , qui 

 laudat Spec. Cons. P. A. de Fremery , de rationibus ve- 

 terum Jureconsultorum , Lugd. Bat. i8oi. p. 72, 73. 



(2) Plat. de Legg. Lib. IV. 722. A. 



