50 DISQUISITIO 



nes , servitiitem Graeciae proponentes ; deinde ob- 

 viam illos tibi ituros aio in pugnam , licet ceteri 

 Graeci omnes teciun sentirent. Onod autem ad 

 numerum attinct , noli quaerere quot sint numero , 

 qui hoc facturi sint: nam sive mille fuerint, qui in 

 aciem prodeant, hi tecum pugnabunt , sive his 

 pauciores , sive etiam plures." 



Hisce auditis Xerxes vix fidem habebat. Quodsi 

 ille vera locutus esset , oportere affirmabat , ipse 

 Demaratus , quippe qui olim Spartanorura Rex 

 fuisset , cum duplo numero congrederetur. Se vero 

 putare Graecos aegre Persis , licet numero pa- 

 res , resistere posse. Esse enim in satellitibus 

 regiis, qui cum tribus simul Graecis pugnam inire 

 haud detrectarent. Tum vero sic pergere coepit 

 Demaratus: „ Inde ab initio, Rex, noveram me 

 vera dicentem grata tibi non dicturum esse. Quum 

 vero me verissima eloqui coegeris , dixi quae ad 

 Spartanos pertinerent , quamquam optime ipse no- 

 visti, quo niodo ego nunc maxime erga illos 

 affectus sim, qui me, honoribus et paternis mu- 

 neribus spoliatum, dorao atque patriaexpulerunt. 

 Pater autem tuus me benigne exceptum victu et 

 domicilio donavit. Quocirca credibile non est ho- 

 minem sanae mentis respuere exploratam bene- 

 volentiam , sed potius quam maxime eam com- 

 plecti. Ego autem neque cum decem simul viris 

 me dimicare posse praedico nequc cum duobus ; 

 Uibens autem ne cum uno quidem congrediar. 



Quod- 



