PHILOSOPIilCO.IIISTORICA. 61 



Agnoscimus tacile in hisce Stoicorum de morali 

 libertate doctrinam. Fuic enim hoc celebratissi- 

 mum eius sectae placitum, iolum sapientem lihc' 

 rtim , stultum omnem esse servum , quod paradoxon 

 copiose expositum apud Ciceronem inveniraus. 

 Pauca tandem inde delibare juvat, quae ad argu- 

 mentum nostrum uberius explicandum facere viden- 

 tur. „ Quid est libertas ?" rogat. „ Potestas vi- 

 vendi iit velis. Quis igitur vivit , ut vult, nisi 

 qui recta sequitur, qui gaudet officio, cui vivendi 

 via considerata atque provisa est? qui legibus qui- 

 dem non propter metum paret, sed eas sequitur 

 atque colit , quia id salutare maxime esse judicat : 

 qui nihil dicit , nihil facit , nihil cogitat denique , 

 nisi libenter ac libere: cuius omnia consilia resque 

 omnes, quas gerit, ab ipso proficiscuntur eodemque 

 feruntur: nec est ulla res, ^quae pkis apud eum 

 polleat, quam ipsius voluntas atque judicium: cui 

 quidem etiara (quae vim habere maximam dicitur) 

 Fortuna ipsa cedit , sicut sapiens poeta dixit : suis 

 ea cuique fingitur moribus. Soli igitur hoc con- 

 tingic sapienti, ut nihil faciat invitus, nihildolens, 

 nihil coactus. Quod etsi ita esse pluribus verbis 

 disserendum est , illud tamen et breve et confiten- 

 dum est, nisi qui ita sit affectus , esse liberum 

 neminem" (i^. 



Est 



(0 Cic. P.irad. V. c. i., ubi vidd. Interpr, Conferri 

 etiam mciefur Si-neca Epist. LI.; de coast. sap. c. 15. 



