62 DISQUrSITIO 



Est liic, quem hoc loco unice contemplamur , 

 moralis libertatis status. Est autem , ut sponte 

 nostra animadvertimus , miserrimus et hominis fere 

 nomine indignus , quicunque „ rb Ixutou Qsiotcctov 



U7rb TO) MsUTOiTCf T6 KoCl fjt^tOCpccTOiTa 'BoU^i.OUTCil Xxl 



(njTsv i\s£7" (0, quum ejus, quod optimum in 

 se habet, infirmitate eo perveniat, „ugTs (ivi xv 

 ^uvxardxi ap%£iv tuv iv xut^ 6p£[iiJ(,ix,Tuv y «AA« &£pX' 



7r£U£iV iK£7vX, KX) TX dcC7r£U[jCXTX XUTUV [jCOVOV ^UVtj' 



Txi fjcxvSxv£iv" (2). Quo autem melius de licentiae 

 ideoque etiam de libertatis moralis statu judicemus , 

 age, ejusmodi hominis miseram sortem e Platonicis 

 maxime chartis explicemus. 



Contulit ille in opere de Republica , quod ethi- 

 ciim potius quam politicum dixeris , cum quinque 

 regiminis formis totidem animi humani formas omni 

 ex parte simillimas , quarum pessimara in civitate 

 tyrannidi respondere docet. Quemadmodum autem 

 in optima animi conditione virium diversarum esse 

 dicit harmoniam quandam et concentum, unde ema- 

 net libertas ; ita in animo ejus , qui tyrannico in- 

 genio sit praeditus, ullam adesse harmoniam negavit. 

 Mic enim una aliqua vehementiori cupiditate regi- 

 tur et tanta labovat animi perturbatione , ut ejus 

 imperio tanquam saevae sic et crudeli dominationi 

 subjectus. Nascitiir iHc c virn democratico, qui , 



in 



(i) Piaf. d,- Kep. Lil.. fX. i-, fiSfj. E. 

 (2) Plat. I. I. p. ,'K,n. C. 



