PHILOSOPHICO-HISTORICA. 65 



quibus quippe impediatur quominus vitam ac facta 

 recte exsequatur, ut non solum xiTxpxiig, prout 

 Graeci dicunt , sed etiara oiuToxpxTiig merito appel- 

 lari possit (i). Calculum igitur nostrum palmariae 

 adjiciamus Tullii e Stoicis maxime fontibus haustae 

 sententiae, ubi laudatum hujus sectae paradoxon 

 pro solita sua dictionis et vi et elegantia explicat* 

 „An ille mihi liber," ait, „cui mulier imperat? 

 cui leges imponit, praescribit, jubet, vetat quod 

 videtur? qui nihil imperanti negare potest, nihil 

 recusare audet? poscit? dandum est: vocat? veni- 

 endum : ejicit ? abeundum : minatur ? extimescendum ? 

 Ego vero istum non modo servum , sed nequissi- 

 mum servum , etiam si in amplissima familia natus 

 sit , appellandum puto. Atque ut in raagna familia 

 sunt alii lautiores, ut sibi videntur, servi, sed 

 tamen servi , atrienses ac topiarii : pari stultitia 

 sunt, quos signa, quos tabulae, quos caelatum 

 argentura, quos Corinthia opera , quos aedificia 

 magnifica nimio opere delectant. At sumus, in* 

 quiunt, civitatis principes. Vos vero ne conservo* 

 rum quidem vestrorum principes estis. Sed ut in 

 familia, qui tractant ista , qui tergunt, qui iin- 

 gunt , qui verrunt , qui spargunt , non honestissi- 

 mum locum servitutis tenent: sic in civitate, qui 



se 



(i) Vid. hac de re locus Platonis, qui est in Menext, 

 P. 24;. E. , a Cicerone expressus Tusc. Quaes.', Lib. V* 

 c. 12., quein laudat Cl. \au Heusde , I,iit. Vol. III, 

 p. 169. 



