66 DISQUiSITIO 



se istarum reriun cupiditatibus dederunt, ipsius 

 servitutis locum paene infinnim obtinent. (i) 



Veruni , hisce iitcunque tandeni illustratis , ad 

 civilis libertatis exponendam notionem nunc con- 

 tinuo pergamus. 



S- 3- 

 De Itbertate popuH sive civitatis. 



Veteres , llomani imprimis , qui libertatem ad se 

 tantum pertinere putabant, jus eam duxerunt arcte- 

 que conjunxerunt cum civitatis notione , ut qui ci- 

 vitatis jure frueretur , idem simul libertate gaude- 

 ret (2). Liberos unice cives vocabant, i. e. om- 

 nes qui sufFragii in comitiis ferendi , honorum pe- 

 tendorum , provocandi aliarumque rerum jus habe- 

 rent (3), Si vero ita de populi libertate existimari 

 oportet, hodie niisera jane est gentium conditio 

 omnesque Europeae gentes libertate nequaquam 

 fruuntur. Est vero populi seu civitatis libertas 

 is status civilis, quo unusquisque in civitate neque 

 civium suorum neque aliorum hominum injuriis 

 prohibetur , ne cfficia sua peragat , omnino eft qua 

 honestum civeiii decct ratione vivat atque agat. 



Fue- 



■ (1) Cic. Parad. V. c. a. Cf. Seueca Epist. LXXX. 

 (2) Paritef si quis apud Koniaiios libertatem atnittebat , 

 jiire eti.Tni civil«tis privaba'ur , (juod tuni tiebat quum 

 maximam capitis subibat diminutiMiem; quamquam mcdii 

 capitis dirninulioiie , nmissa civitatc , salva erat iibertss. 

 (5) Vid. Ernest. in Clau^e Cic. , roce Libgrtas. 



