PHILOSOPHICO . HISTORICA. 8i 



tamen , quo manifestius declaretur laudata pliiloso- 

 phiae vis , audiamus tandem , quaeso , in Phaedum 

 Socratem de niorali libertate cum Simmia et Cebete 

 disputantem. „ Quicunque," iaquit, „ non di- 

 scendi ardore flagraverit et deinde plane purus hinc- 

 abierit, ei ad Deorum genus nefas est pervenire. 

 Sed iccirco , optime Simmia et Cebes , qui recte 

 philosophantur, abstinent ab omnibus corporis vo- 

 luptatibus. Eas spretas nequaquam sequuntur, ut- 

 pote qua ^ia incedant nesciasj jpsi vero philosophi 

 existimantes non oportere philosophiae quempiam 

 adversari , quum animum a corpore liberare et pur- 

 gare studeant , philosophiae totos sese tradunt , 

 sequentes qua illa ducat. Norunt enim philoso- 

 phiam ipsorum animum, in corpore vinctum pror- 

 sus et per corpus veluti per carcerem quendam res 

 contemplari coactum , suscipere et sensim admonere 

 ac solvere conari , ostendentem , fallax esse oculo- 

 rum , fallax item aurium atque sensuum ceterorum 

 judicium , tum etiam suadentem, ut ab his quantum . 

 possit discedat, se ipsum inde revocet et colligat, 

 nec uUi praeterquam sibi fidem habeat. Denique 

 philosophi animus, comparans sibi tranquilHtatem 

 vohipiatum et dolorum , obsequens raiioni et sem- 

 per in eo occupatus, ut verum , divinum , sim- 

 pkx contempletur ejusque conteinplatior.e pisca- 

 tur , ira sibi vivendum es«e censet, quam h'a vi« 

 vat ; ubi vero hinc discesserit inque cog.atL.m 

 locum pervenerit , mahs humanis se liicntum iri 



F pu- 



