PHILOSOPHICO-HISTORICA. ,oi 



Haec quum sit harmoniae in civitate bonorumqiie 

 morum in legum observantiam vis et efficacitas, vi- 

 deamus quo jure tandem universo legum in civitate 

 cultu civilis vindicari libertas dici possit. 



Patuit igitur non alias esse bonas justasque leges 

 dicendas , nisi quae ad naturae legis normam compara- 

 tae sint. Haec enim lex, ut divinam referens originem, 

 perfectum est et, cui niliil admodum deest, boni ju- 

 stique exemplar. Itaque leges in civitate a naturae 

 lege distinguendae quidem sunt , non vero sejun- 

 gendae. Quodsi autem haec imprimis de legum 

 natura qualis esse debeat teneamus , fieri aliter vix 

 potest, quin continuo nobis mauifestum sit, earum 

 servitio civibus libertatem comparari et vindicari. 

 Tum enim haud dubie leges nos immunes praestant 

 rerum omnium, quibus prohibeamur, quominus 

 vivamus et agamus , ut honestos cives decet. Velit 

 quispiam nos laedere vel nobis nostra vi eripere , 

 praesto statim sunt leges, quae pro justitia siia 

 illud impediant. Tum par est jus omnium. Si 

 vero e. g. principibus in civitate viris pro Uibitu 

 agere erga humiliores secundum leges licet, tum 

 nec justae sunt leges neque ulla est in civitare 

 aequalitas et libertas; premuntur vero inferiores 

 quique odiosa civium principum insolentiji. 



Verum enim vero civitatem fingas optimis legi- 

 bus justissimisque utentem , fingas quoque cives 

 scrupulos.l legum observaniia et reverentia in qua- 

 cunque tandein vitae actione communiter ductos ; 



vel 



