PHILOSOPHICO-HISTORiCA. 103 



usiirpari soleat (i). Vocabulo nempe illo non iu- 

 telligebant antiqui aequalitatem auctoritatis ; (liac 

 enim semper optimi quique et prudentissimi ante- 

 cellebant,) ^t^juris^ htjyopixv (2). Pluribus no- 

 minibus hanc juris aequalitatem exprimere solebant. 

 Memoratur ita praeter UyiyopitKv hoTyjg , WoTi^^i» , 

 hoKpxTixi IffoiAOipix^ hoTe^six, ho^viCpix, 'iffOToMTeix-, 

 tandem ItrovoiAix-, quae vox omniuni maxime aequa- 

 litatis sensum notat. Intelligitur autem sponte ve- 

 teres non ad homines retulisse aequalitatem , sed 

 unice ad cives^ quod patet e servitute, quara ferc 

 jn civitatibus antiquis invaluis^e novimus. De- 

 nique, dicebatur aequalitas ratione habitd legum, 

 ut secundum leges cives omnes esscnt aequales , 

 per totam omnino civitatem, quae et ipsa cum aequa- 

 litatis raaxime tum societatis studio exstiterat , do- 

 minaretur juris aequabilitas. In hac igitur civium 

 aequalitate cernebatur potissimum nntiquarum civi- 

 tatum vis , quippe et ad alia et ad amicitiam con- 

 cordiamque stabiliendam iraprirais idonea. 'Ictctj^? 

 enira c^ihoTv^TX xTrspyx^sTxi dicebant antiqui (3;, 

 Caveliant autera leges , ne ex aequalitate nascere- 

 tur anarchia, unde potissiraum factum , ut tantara 

 legibus reverentiam tribuere solerent, utpote aequa- 



li^ 



(l*) Vid. Ci. van Heusde, Diatr, p. 76. , 



(2) De l(7y)yo('ta.<; prnestanlia , exempio iib A tlienieusilius 

 dcsumto , disseiit clcgantcr HeroiJ. Lil>. V, c. yj. 



(3) Invenitur provcrbiuin ap. {*lat. ds Legg. Lib. VI. 

 p. 767, A. 



