PHILOSOPHICO-HISTORICA. ia5 



dit contiuiio in inoriim ea aetate popiilariutn suo- 

 rum descriptioncm. „Civitas," inquit, „ incredi- 

 bile memoratu est , adept.1 libertate , quantum bre- 

 vi creverit. ranta cupido gloriae incesserat. Jatn . 

 primum juventus, simul laboris ac belli patiens 

 erat , in castris per laborem usu militiam discebat : 

 magisque in decoris armis et militaribus equis quam 

 in scortis atque conviviis lubidinem habebant. 

 Igitur talibus viris non labos insolitus , non locus 

 ullus asper aut arduus erat , non armatus Iiostis 

 formidolosus : virtus omnia domuerat. Sed gloriae 

 maxumum certamen inter ipsos erat: sic se quis- 

 que hostem ferire, murum adscendere, conspici , 

 dura tale facinus faceret, properabat: eas divitias, 

 eam bonam famam magnamque nobilitatem putabant. 

 Laudis avidi , pecuniae liberales erant : gloriam in- 

 gentem, divitias honestas volebant" (i). Tribui 

 autem haec omnia imprimis praeclarae puerorum 

 apud Romanos educationi debent , uti ex hoc Sal- 

 lustii loco satis patet. Patres filii in forum , co- 

 raitia, rus, militiam sequebantur, quotidie in atriis 

 niajorum intuebantur imagines (s), publicas au- 

 diebant defunctorum virorum , qui optime de pa- 

 iria meruerant , In foro ad rostra laudes , quo spe- 

 ctaculo verae laudis et virtutis cupidus juvenis 

 nullam pulchrius intueri poterat (3), Sic patriae 



alc- 



{\\ Sallusl. B. C. e. 7. 

 (.3) Sallusl. B. J. c. 4. 

 (3) Pnly}). Lib. VI. c, 55. 



