r'i* DISQUISITIO 



alebatur amor, sic virtus mature pueris indebatur. 

 Ilaec autem firmabat domestica parentum consue'» 

 tudo , ut qui quam ipsi rerum usu vel aliunde sibi 

 cornparaverant sapientiam , cum liberis eam com- 

 raunicare solebant , unde repetendum , ut Romani 

 tam singulari corporis robore quam animi fortitu- 

 dlne ac praesentia conspicui essent (i). „Igitur 

 domi militiaeque boni niores colebantiir , concordia 

 maxuma, minuma avaritia erat: jus bonumque apud 

 eos non legibus magis quam naturft valebat. Jur- 

 gia, discordias , simultates cum hostibus exerce- 

 bant j cives cum civibus de virtute certabant. In 

 suppliciis Deorum magnifici , domi parci , in ami- 

 cos fideles erant. Duabus his artibus, audacia in 

 bcUo , ubi pax cvenerat , aequitate seque remque 

 pubHcam curabant" (2). Oraate profecto diserte- 

 que haec pronunciavit Komand primus in historid, 

 l?l'quidem plura ns addere aegre et possum et volo. 

 Res per sc satis intelligitur. Hac ipsa morum 

 prohitate factuoi , ut ciim leges observarent tum 

 libertatcm rctinerent Ivoniani. Vir enim probus , 

 quod saepius inculcavi, legum IhKoloQKov esse non 

 tantuni non ncgabit , sed toto animo studebit, 

 qtium hoc sibi pcrsuaserir, haud exstare ullam 

 sinc justitia ct concordia civitatem posse, leges 

 imicum et firmissimum ejus esse vinculum. Ita 

 existiinarunt et vero egerunr piisci Romani. Nam, 



ut 



(1) PoljL. I, 1. c. 5o. 

 (a) Saliust. i/. C c, 9. 



