PHILOSOPHICO-HISTORICA. 137 



Aniisso enim justitiae ei pudoris sensu, dissolati 

 moribus cives , quod justum , quod honestura est 

 flocci aestimantes , quodcunque suam coerceat lasci- 

 viam et petulantiani frcnum repudiant excutiuntque. 

 Niliil tantara iis parit niolestiam , quantam vel mi- 

 nima servitii forma, ut ipsum adeo servitii, volun- 

 tarii etiam , nomen audire piaculum ducant. Itaque 

 severo illo et intolerabili , ut opinantur, legum im- 

 perio contemto , quocunque trahat lubidinum impe- 

 tus, eo temere ac inconsiderate ruunt (i). Ubi autem 

 eo pervenit effrenata licentia raultitudo, praeterquam 

 quod in comitiis causam reipublicae non amplius 

 sustentant , eatenus illi sibi pararunt agendi liber- 

 tatem, ut quod sibi vindicant jus, id ceteri ora- 

 nes habeant, ut omnes pariter pro lubitu agant 

 inque semet invicem saeviant , ut re vera nulla in 

 tota civitate adsit libertas, cujus quae etiam re- 

 mansit formam tandem delet prorsus orta tyrannis. 

 Probabunt haec item egregie antiquarum gentium fata, 



£ lapsu reipublicae Lacedaemomorum. 



Caverat , quod supra ostendi , omni studio Lace- 

 daemoniorum legislator , ne corrumperentur civium 



suo- 



(i) Similiter suorum maxime aequalium n^quitiam notans 

 Horatius , Carm. Lib. III. Od. XXIV. vs. 35. : 

 ,, Quid leges sine moribus 

 Vanae proficiunt ?^' 



