PHILOSOPHICO-HISTORICA. 147 



quae tamen viri siimini sentcntia unice ad moreS 

 referri debet. nOv^xfiiou yap xivouvtxi f4,ouTixii4 

 rpS^oi uvsu mh.iTizoov v6[iuv toov fisylaTUv" (l). 

 Scilicet continuit olim musica poesin simul et refe- 

 rebatur utraque ad res sacras , ejusque integritas ad 

 puerorum animos apte instituendos requirebatuf 

 quam maxime. Illa vero aetate musici modi mutati 

 referebantur unice ad cives delectandos , qui deinde 

 jus sibi arrogabant de re musica decernendi et de 

 quacunque re pronunciandi. Haec tandem licentia 

 omnia invasit , ut , quum sibi quisque idoneus vi» 

 deretur cujusvis negotii judex, pudorem exciperet 

 impudentia , modestam legum reverentiam petulans 

 licentia; quod quidem in Platonis de Legibus opere 

 aperte significatur. Ibi enim suam procul dubio ci- 

 vitatem spectans Plato : „ 'Ecpa^Hq §Jj tocut^ T^i^ev^ 

 Sepi^ ^ Tou [Mi eUXciv TOlq ccpxov<n ^ovXsvsiv yiyvoiT 

 av' Kou aTTOfLhvi tkvt^ , (psvyeiv TXTpo? xx) fJt,vtTpo<i 

 xai TTpsafSvTipuv ^ovKeiav xx) vovSsTi^ffivm xx) iyyu? 



TOV TSMVq OV(Tl , VOpCUV ^tlTsTv fAA^ VX^KOOiq sJvXl. -JTpog 



xvTU) Ts Hilvj tS) TaKsi , opKuv xx) TriaTsuv xx) to irxpx' 

 Txv6suvf/,i} 0povTi(^£iv, T^v XsyofisvJiv -TTxKxiav Tnx' 

 vixvtv cPvtTiv siri^siKvufTiv xx) f4,if4,ov!/,£mg' st) tx xvToi 

 vxhiv ixsTvx x<PiKOf/,evovg , xx>,s7rov aiuvx hxyovTxg , 

 [Avi A?|«/ TTOTs xxxuv^ (2). Ncc mirum : nam depra- 



va- 



(i) Plat. rfe J?e/). L. IV. 424. C. Idera ante Platonem 

 dixerat musicus Damoii , ut observat Cl. den Tox , de vi mus. 

 p. i32., qui omnino de liac Plalonis scnteatia consuleudus 

 cst, impr. p. i48. sqq. 



(2) Piat. dc Legg. Lib. III. 700. D. — 701. C. 



K 1 



