450 DlSQUiSlTIO 



quit y „ iv Toi^ Tciv irxTspm vihvi y.xi iziTyi^BeOfiXfftv 

 fi 7rc?iig viiAQov huKslTO^' (i). Ec vero Isocratem , 

 Tov (puffsi CpiXoTOifiov libertatisque verae studiosis- 

 simum, hoc niodo siios cives accusantem audi- 

 mus: „ riAf/a-Toy^ Se ti^iasvoi v6[^oiii;, outu^ 6x1' 

 yov CiiiTuv CppovTi^ofAsv , (jv yap axoCffxvTsg "yvuirsfiQs 

 xxi TTsp) Tuv xX?^uv) oogTS SxvxTOu Tijg ^vii^ixi ijTi- 



X(lfJ!.SV>li; , ^V Tiq xKSi "hsKX^UV » TOug TOJTO CpXVSpUTXTSi 



TTOtouvTxg (TTpxTviyovg pc^ipoTovouyi.sv'''' (2). Pariter Ae- 

 schines : „ oJ Sf voiaoi KXTxXuovTxt , kxi v) ^iifzoKpx' 



Tl.X ^tXipSsipSTXt , KX) TO Uog STTl VOKb TpOpxivSl' 



su%spoog "yxp svioTs ?Jyov a.vsii ^pvjffTOu 0iou Trpogte' 

 ^sffQs^^^). Scilicet , in libertatem se vindicare stu- 

 debat populus Atheniensis , sed in nimiam istam , 

 cujus, suam fortasse significans patriara , miseram 

 sortem nobis adumbravit Plato. Quid igitur istis 

 cura lege ac justitia esse commune poterat? In- 

 iringere eae populi libertatem et cohibere existima- 

 bantur, servitutis adeo exsistere causae. Unde ca- 

 pitis reo liberum obambularc licebat, modo multi- 

 tudini placuisset; contra vir probus honestusque, 

 ob id ipsuni populo invisus , morte mulctari sole- 

 bat. Fieri autera non potest , ut stet neque eversa 

 jaceat civitas , in qua judicia non magnopere rata 

 sunt et a privatis etiam corrumpimtur (4). 



Quae 



(1) Plat. Epist. VII. p. 852. D. 



(2) Isocr. Orat. de Pac. [t. i6g. 



(3) Aescli. Orat. in Timarch. p, iS. 



(4) Pliit. Crit. p. 3o, B. Cf. Aesch. 1, I. p. 1. f. 



