154 DISQUISniO. 



munitas, qi;a servanda maximc stabilis esse poterat 

 reipublicae conditio , hisce te^nporibus magis etiam 

 evanuerat, ut non tantum non alacriter xoivaivlxv 

 suam ab hoste defenderent , sed principes etiani in 

 eivitate viros rem patriam turpiter negligere et 

 praepotenti prodere Philippo haud puderet. Dele-> 

 ctabantur adeo Athenienses nihil faciendo, rebusque 

 perditis deliberare fere solebant (i). Optime in- 

 genium Atheniensium cognoscimus ex ornatis ora* 

 lionibus Demosthenis, qui quum unus in paucis 

 rem patriam non turpiter negligeret, acerrimus 

 cxsistebat libertatis civibus suis vindex populum- 

 que, ejus reluctans libidini et peccata insectans (i), 

 ad bonum honestumque impellere nunquam non 

 conabatur (3). Quid vero tali rerum statu pro- 

 desse magnopere potuisset eloquentia forensis ? 

 Fabulas narrantem lubentissimeignavi isti audiebant, 

 ves serias tractantem tantum non repudiabant (4). 



Quod autem de Atiienis dixi, id haiid scio an 



liccat de cuncta Graecia verissime dicere. Constat 



saltem inter omnes, Philippi Macedonis aetateAthe- 



nas , Lacedaemoncm , Thebas, Corinthum , cete- 



. ramque Graeciam mutuis discordiis et morum cor- 



(1) Demostli. Orat. Fliil. I. p. 5i , 62. 



(2) Piiitarch. Vit. Demosth. c. l4. 



(5) Vid. hac de re J. H. Scholten, dc; Demostli. elo<i. 

 fharacf. cum alibi tuin niaxime p. i48. S({q. Cf. Cl. vau 

 Iieusde, Inil. Vol. II. P. 1. p. 85. sqq. 



(4j Auctor lilif lli , ijni coniiiiBt .'vY.j.v .Y 0/-,v/.'. Vol. IX, 

 j). .'571. td. Ileisli. 



