i6q DISQUiSinO 



Tani miiei-a populi Romani conditione invaliiit 



Catilinae, perditi viri, ciim infirais quibusque inita 



conjuratio. In horum autem numero uti erant 



quos flagitium , egestas , conscius animus exagi- 



tabat , ita fueriinr etiam qui , foeneratorum saevi- 



tiam et Praetorum metuentes , Catilinae sese addi- 



xissent, libertatis suae imprimis solliciti. Nec vero 



in tam corrupta civitate quod jus fasque esset a 



Praetore observatum semper fuerit , sed modo se- 



verius, modo mitius judicasse Praetorem perquam 



est verisimile , prout scilicet ipse vel creditoribus 



ve! debitoribus faveret. Quid? quod tradit Sallus- 



tius, conjuratione patefacta misisse C. Maliium ad 



Q. Marcium Regem legatos , qui iniquitate Praeto- 



ris factum esse ostenderent, ut Mallius contra rem- 



publicam cum Catilina conspirasset (i). Ille autem 



etsi causam suam satis excusaverit, non tamen 



omne fide est indignus putandus. Etenim corrupta 



judicia jam Gracchorum tempore fuisse diserte mo- 



net Appianus , ubi ea a Senatu ad Equites translata 



a Graccho narrat. Quum cnim , permutata reipu- 



blicae potesrate, in Equites transiisset potentia, 



hoiios autem Senatui fuisset relictus , co illos pro- 



cessisse, ut non raodo dorainarentur in Senatores , 



sed etiam injuriis et coiituineliis propalam eosdem 



in exercendis judiciis aiTicerent. „T>;y Ss ^upoh- 



iclz-j," pergit Appianus, ,, i/,£TX\x(3ovTSi; y.iz) ysv^rx' 



.uevii Xft.) ^rSf Ksp^ccv Mpoccy , xhxpOTcpov sti xx) 



a.i/.e' 

 [\\ SnlliKst. D. C. c. 85. 



