i62 DlSQUiSlTIO 



vero aetas cuin rempublicam siciic picturam accc- 

 pisset cgregiam , sed jam evanescentem vetiistate , 

 non modo eam coloribus iisdem , quibus fuerat , 

 renovare neglexii: , sed ne id quidem curavit , ut 

 formam saltem cjus et extrema tamquam lineamenta 

 servaret. Quid enim manet ex antiquis moribus , 

 quibus Ennius dixic rem stare Romanam? quos ita 

 oblivione obsoletos vidcmus , ut non modo non 

 colantur , sed etiam ignorentur. Nam de viris quid 

 dicam ? Mores enim ipsi interierunt virorum pe- 

 nuriil ; cujus tanti mali non modo reddenda ratio 

 nobis, sed etiam tamquam reis capitis quodammodo 

 diccnda causa est. Noscris enim vitiis , non casu 

 aliquo, rempublicam verbo rctincmus, re ipsa vero 

 jam pridem amisimus" (i). Abiit enim brcvi , ut 

 feic nimia ista populi libcrtas, in tyrannidem , ut 

 nulia omnino esset respublica, Unus magistratus 

 summam liabebat Imperatoris nomine auctoritatem ; 

 nec quamquam Caesare interliciendo libertatcm re- 

 stituere conati sunt Brutus et Cassius , percinuit 

 cacdes illa ad reipublicae salutem, cujus nempecor- 

 ruptior status erat, quam qui corrigi posser. 

 „ lU-ant fcre omnes ' Syllani , Cinnani, Mariani , 

 Caesariani; Romani repcricbantur paucissimi. Rue- 

 bac ita in interitum siiuiu Rcspublica Romana , 



quip- 



U) Ap. Aiign^^. de Cn.: D.i , Lib. II. c. 21. Cf. Cic. 

 •tlti Rtfp, Lii>. III. c. 10.; </>' Oruf. Lib, I. c. g. ; r/e O/T, 

 Lib. I, c. II.; Lili- II. c. 1., c, 8.; dj Amic, c. 12.; 

 ■Eplsf. ad Att. Lib. iV. Bp. i5. 



