• PHILOSOPHICO - HlSTOPvICA. 165 



qiiae temporum dcciirsu tota fere evanuit (i). Co- 

 mitia autem populi ex urbe sublata in castra Tibe- 

 rius transtulit (2). Vix enim id temporis civilis 

 Roniae ratio obtinebat ; sed militari potius uteban- 

 tur. Sic sensim imminuta fractaque est Senatus 

 Populique majestas inque Imperatores et railites de- 

 lata. Neque aliud quid velle Romani videbantur , 

 siquidem Imperatores, qui ipsos ad antiquos revo- 

 care mores conarentur, odio haberi solebant. Pa- 

 ries postulabant et Circemes, Totos se dabant vo- 

 luptatibus explendis festisque celebrandis , ut qui 

 Imperator plurimum ipsorum cupiditaiibiis indnlge- 

 ret, is prae omnibus esset dilectus (3)« 

 ' Quae autem fuerit hisce temporibus jiiventutis 

 educandae ratio , vix opus cst ut moneam. Vitiis 

 in utero paene matris conceptis, tradebatur infans 

 Graeculae ancillae, cui adjungebatur unus e servis , 

 plerumque vilissimus , nec cuiquam serio ministe- 

 rio accommodatus. Nec quisquam in tota dorao 

 reperiebatur, qui pensi haberet, quid coram infante 

 domino aut faceret aut diceret ; ipsi adeo parentes 

 nec probitati neque modestiae parvult)s adsuefacie- 



bant , 



(1) Libertatis auletn recuperandae occisionem etsi saepe 

 nactus tst postea Seuatus, tatnen arripere neglexit , quan- 

 doqiiidem una cum amissa libertate seusu item libertatis 

 destituti fuisse Romaui videntur. Vid. Cl. Heyn. Orat. de 

 vanis Senatus Rom. conatibus restituendi libertatem ruip, 

 quae exslat Opusc. Vol. IV. £). 3i3. sqn. 



(2) Tacit, 1. 1. c. i5. 



(3) Cf. vaa deu Veideu, 1. I. p. iu. 



