THEOLOGICA. 55 
xal XEerüpos sj4w "uco0  XpueToU* jg Üwxcy ixvTbv 
bmp Suv , Dy AuTpOCYWTOM AA dm mace iyopzs » 
xoà xalaploy imwrQ Aabw TEpIOUCIOV , CuAoTM) XGAGV 
fpyüy. "TaUrm MdAti, Gl TUQAXUNE, xo EA&yXE 
perà mcus imirayiis. Quo monito Paullus nonnul- 
la doctrinae divinae capita, a Tito fingulari curá 
tradenda , paulo definitius quam alibi memorat. Sed , 
neque hoc neque alio loco, doctrinae euangelicae 
c)rTX4us. quoddam uberius j ab Apostolis artificiose 
compositum , fuique temporis doctoribus pro: normá 
praefcriptum , invenimus, 1n eo autem non posfu- 
mus non Christi, et Apostolorum prudentiam venerari. 
Aliae enim aliis, hominibus et temporibus adhiben- 
dae funt formae, trum doctrinae; tum rectionis. 
Unde tamen nequaquam effici potest, nullà un- 
quam opus esfe expositione doctrinae Christianae 
accuratá beneque ordinatà, aut omni laude pri- 
vandum esfe inftitutum , quo haec doctrina certo 
aliquo ordine proponitur coetui Christiano. Quod 
fi verum esfet, repudianda forent, quaecunque in 
Eccle(ià inftituuntur , convenienter; quidem menti et 
confilio Christi et Apostolorum , attamen non fuis 
fingula partibus modisque ab iis definita ac defcripta. 
Similem fere in modum videtur respondendum 
ad ea, quae nostrae opponuntur fententiae , petita 
e Christi et Apostolorum exemplo, quo fane me- 
lius aut perfectius excogitari nequit. Hi igitur 
doctores praeftantisfimi et fanctisfimi certá  doctri- 
nae exponendae ratione ac formnlà nunquam ufi 
funt. 
