i THEOLOGIC A. 93 
doctrinà Theologicá. Quos íi eo usque propagent, 
ut fine damno et bonà cum fpe vetus inftitutum pu- 
blice emendari posfit , habebimus, de quo et nos 
gaudeamus et' gaudeant posteri. 
"Equidem iuvenis haec fcribens omnino: confentio 
Viro Cl. Hermanno Douman, aetate provec- 
-tiori, quo Praefide publice, die 11 Decembris , a. 
:1833. defenfa est quaeftio , fupra , pag. 592. laudata. 
Ut autem lubentius confentiam , facit interpretátio , 
quam vernacule :dedit. Vir^ Cl. (91) huius argu- 
menti: Deze /lelling fpreekt geenszins vam. hetgeen 
-raadzaam of nuitig wezen zal yoor die latere 
-fakotnelinsfchap , welke, zoo als wij, in vertrou- 
syen op het hooge Godsbefluur , hopen, ons , in eyan- 
 gelifche yerlichting en wijsheid , zal te boven gaan. 
IVij worden niet geroepen en zijn niet bevoegd , om 
daarotntrent dets 16. bepalen. Doch ,. deze | flelling 
-yerdedigende , yerklaren wij, ons geenszins met hen 
te kunnen yereenigen , Welke de bovengenoemde veror- 
dening onzer Kerk , hoe eerder zoo lieyer , door het 
"tegetwoordise geflacht wenfchen | afaefchaft. te zien. 
IVij houden ons toch overtuiad , dat niet flechts door de- 
ze affchafing ,in onze Gemeenten , eene nieuwe bron 
van onzalige verdeeldheden en twistem zoude geo- 
pend worden, maar dat daardoor ook die Gemeen- 
ten yerfloken zouden worden van het. nut , dat. zj, 
onder den  Goddelijken zegen, trekken , en. verder 
v yep. 
(c1) In Iaudatá Cl. Heringae Relatieze, pag, 122«9:24. 
