€ ——À 
, THEOLOGIC A. 161 
$. 1$ 
Religionis myfleria parce tractata. 
In doctrinae Christianae partibus gravioribus nort- 
nullae funt reconditae et abílrufae, five, ut cum 
Paullo Apostolo loquamur, qvoc4pue To sücs- 
Belas , quemadmodum in iis, quae ratione magiftrá 
Philofophi recte credunt ac docent, cum religione 
coniuncta, plurima funt, quae nondum ingenio 
humano perfpici posfint. (v). In utroque genere 
pervestigando , Theologi, cum antiquiores, maxime 
Scholastici, tum qui post repurgata facra florues 
runt, faepenumero modum excesferunt. Quorum 
quidem fedulitas, íi in disputationibus hominum 
doctorum et philofophorum ferenda, aliquando 
etiam propter contradicentium ftudia laudabilis fit, 
certe in vulgari hominum indoctorum et catechu- 
menorum infílitutione est vituperanda. ccirco lau- 
dem 
di.J. Clarisfe, H. H. Donker Curtius et J. A. Stre- 
fo, decreti illius fuafores , ad Synodum retulerunt, narrata in 
«ctis Synodi , Hagae Com. 1822. editis, pag. 44—50. coll, 12; 
(y) Conf. Dan. Gerdes Orario de via, quam mysteria ra- 
tionis parant ad recipiendum mysteria revelationis , adiecta 
Compendio Theologiae dogmaticae', Duisb. 1744. Ger. Io. 
Nahuys, JDisf. de mysteriorum religionis &&tumrimvím; 
ex naturae mysteriis ad/rucid. Trai. ad Rhen. 1762. Iac. 
Engelsma Mebius, in Commentatione de mysreriis, ed. 
in Op. Societ. Hag. pro vindicandé religione idtm 
editis], a. 1732. pag. 336—342. 
^ L 
