THEOLOGIC A. 181 
Cheticam ab Heidelbergenfibus directam.  Et(i enim 
faepius, quid verum fit, quid falfum, ratiocinando 
demonítrant, prouti factum est resp. 9. rr—r7. 
30. 47. 48. 62. 64. 74. 82. 98. 102. et alibi, 
plerumque tamen facrorum librorum  avectoritate 
dicta fua confirmant. Et nonnulla quidem horum 
librorum loca ab iis recitantur in orationis contex- 
tu, plurima adj libelli marginem notantur. De 
utroque genere pauca dicam. 
In argumentis gravioribus, five enunciandis, five 
probandis, non raro facrorum librorum loca reci- 
tantur. Sic, resp. 92. /ex Dei, e » Mof. XX. 
(1—17-) et resp. 4. fumma eius, e Matth. XXII. 
(37—40.) additis verbis: ex omnibus viribus tuis, 
quae Lucas retulit, Euang. X. (927.) Sic, resp. 
119. precatio , quam nos Dominus moster  lefus 
Christus docuit, e Math. VI. (9—13.) Sic, resp. 
71. infltutio Bapiismi, e Matth. XXVIII. (19.) 
et Marc. XVI. (16.) et promisffo repetita , cum 
Seriptura Baptismum | nominat lavacrum | regene- 
rationis (Tit. Ml: 5.) e£ abluonem peccatorum. 
(Act. XXII: 16.) Sic, resp. 77. inflitutio Coenac , 
e. 1 Cor. XI. (23—26.) et promisfio a Paulo repeti- 
ia cap. X. (16; 17.) Sic, resp. 1o. Dei mina- 
tio: maledictus omnis , qui non permanet in om- . 
. tibus, quae. fcripta funt in libro legis, ut ea fa- 
ciat, e 5 Mof. XXVII. (26.) ut et qu. et resp. 
87. fententia in eos fcripta , qui ingrati et in. pecca 
tit fecure. perfiffentes , a fud pravitate ad. Deum non 
C0fi- 
