198 COMMENTATIO 
rum dicendum fuit, primum resp. 56. ubi eam 
eredere: dicitur Christianus , deinde resp. 126. ubi 
inducitur precans: rezize mobis debita nostra! EÀ- 
dem de cauf4, nonnulla variis locis fueruüt dis- 
iungenda, quae commodius unum in loeum con- 
ferri potnisfe videantur. Sic doctrina de precibus, 
resp. 116—118. potuisfet apte coniungi cum prae- 
ceptis de Deo vezerando et adorando , resp. 94, 
95. Et, quae de Zisciplinó ecclefiasticà, resp, 
83—85. traduntur, copulanda fuerant cum doctri- 
ni, de /anctá et catholicá. Christi Ecclefid , resp. 
54- 
Verum, quiequid est huius incommodi , multo 
maiori compenfatur commodo et utilitate, quam 
attulit recitatio trium illarum formularum, longin- 
qui temporis ufu tritarum et celebratarum , me- 
quaquam etiam improbabilium, — A multis enim 
inde feculis, hae formulae ab Ecclefià erant re- 
ceptae,. ut harum ope doceretur populus in con- 
ventibus facris, atque erudirentur discipuli, (v) 
iccirco Erasmus, CazeecAismum (Ícribens, edidit 
a. 1533. dilucidam et piam explanationem Symboli , 
quod Zpostolorum dicitur , Decalogi praeceptorum , 
et. Dominicae precationis. (w) |. Et, quemadmodum 
Ca- 
.(») Conf. Mich. Iguat. Schmidrii, Historia catccheti- 
ca, S. 25. adiecta JMethode tradendi prima elementa religio- 
5$is. Damb. 1769. p. 392 , 393. 
Qv) Repetita est in Erasmi Operum omnium emendatio- 
£X €£ auctiorum editione Lugd, Dat. í7o04. col. 1133—1196. 
— Qn LLL 1l doo la^ 
Tm mm 
——— 
