s. | COMMENTATIO 
tri plici appellatione , gropAetae , facerdotis et regis , 
ductà e facrs Lbris. Quae docendi forma valde 
autiqua, feculo proxime exacto, displicere «coepit 
multis, Ernestio, và zy, (f) confentienti- - 
bus:. nec tamen repudianda est, dummodo intra . 
certos fines terminosque contineatur. (7) : In: Ca- 
techismo autem , hoc quoque loco, cernitur ftu» 
dium univerfae dictionis ad librorum facrorum exem- 
plum conformandae, quod Sect. I. Partic. II. $. 5. 
laudavi, 
Huius etiam ftudii documentum inest defcriptioni 
hominis CAristiami, resp, 32. quae a nonnullis 
no: 
(/) Conf. Proluiones dc Officio Christi triplici, auctae et 
repetitae in Opusc. Teo]. Lugd. Dat. 1723. P. 411—458. J«. 
C. Doederlein, Ixffit, Theol, Christ. $.505. G. T. Zacha- 
riae, Diblifcher Theol. Vol. ll. p. 559—562. C. G. Bret* 
fchneider, Handbuch der Degmatik der Evangelisch-luthe- 
rifchen Kirche, 8. 147. C. F. de Ammon, $umma Theol, 
Christ, Ed, 1V. $5. 129—131. 
(g) Conf. S. F, N. Morus, in 4fppend. ad Epit, Theol, Christ. 
Part, IV. cap. II. Sect, lIL. et. in Commentario, quem edidit 
C. A. Hempel, Tom. ll. p. 248—260. P. Abresch, fnr. 
ad Ep. ad Hebr. p. 290—282. I. Heringa, E. z. ever de 
koningl. waerdigheid yan ]. C. p.» 91—96 (in Opp. Societ. 
Hag. a..1797.). J- Muntingbe, Par; TÀhcol, Christ, theorete 
$. 241. ]- A. L. Wegfcheider, Jzffit. Theol, Christ, doge 
— $. 152. ]. G. ^ ülier, Porlefungen vom Glauben der 
Christen, Part, ll. p. 5. G.C. Knapp, Zorlefangen über die 
Christ]. Glaubenslebre, nach dem Lehrbegriff der evang. Kire- 
T x $. 107, A. Hahn, Lehrbuch des Christ, Glaubens, 
$. pote 
