- 
THEOLOGIC A. 273 
aarzelen zij veelal en dralen lang, eer zij iet yan 
gewicht ondernemen ; met eene. bevende hand , fchoor- 
voetetide , komen zij tot een. befluit , en: als dat ge- 
nomen is, tot de uityoering ; hunne zucht ot im 
den ouden plooi te blijyen , is zoo groot, dat zij 
lieyer. het oude oplappen en zich gebrekkia behelpen , 
dan wat nieuws daarflellen. | Tegen groote verande- 
ringen en gewaagde fprongen zien zij op , als tegen 
eenen  otioyerkomelijken berg. — Praeterea , quod a 
maioribus acceperunt inftitutum , fuam exiftimant 
posfesfionem , quá exturbari nolunt. Accedit pie- 
tas erga parentes et proavos, qui liberis et ne- 
potibus facra repurgata tradiderunt , farta tectaque 
confervanda. Z7 zijn, inquit Cl. Heringa,(z) 
gehecht aan het oude , naarmate zij. de gedachtenis 
van geliofde Ouders n. ge&erbiedigde | Leerméeffers 
zegenen.  Zij zijn afkeerig yan het nieuwe, naar- 
mate zij huiverig zn voor ondankbaarheid en on- 
eerbiedigheid jegens de. getrouwe Leidslieden hunner 
jeugd. 'Vooral meenen zij hen tiog tia. hunnen dood 
te beleedigen , wanneer. 2ij erkennen , dat. de zali- 
gen gedwaald hebben, dat humne inrigiingen ge- 
órekkig waren, en dat een nieuw gcflacht hun werk 
verbeteren kan. Hoe meer goede vruchten men de. 
makomeling[chap van de zorg en arbetdzaamheid der 
F'oorouders ziet plukken , hoe af k«eráser. men wordt 
van 
(2) Kerkelijks Raudvragor en | Ruadgever , Vol, I, p. 262, 
263. 
8 
