ju R'rTD1t»cA 9 
sii, quamvis de hac sint, qui dubitent (1). At- 
tamen, ut videtur, minus recte, quum Ulpianus, 
in'lege I. ff. de cond. sine causa, contrarium toti- 
dem verbis doceat, dicens: ,, quiautem promisit sine 
, Causa, condicere quantitatem non potest, quam 
» non dédit, sed ipsam obligationem. Sed, etsi 
» Ob caussam promisit, causa tamen secuta non 
» est, dicendum est, condictionem locum habe- 
s re^ (9). | 
Eodem fere redeunt, quae cauta fuerant veteri 
jure Francico. Pothierius (3) vitia, quae con- 
tractum 7uluz reddere possunt, tradit: errorem, 
vim, dolum, laesionem; quae, si uno amplecti 
velis verbo, nihil aliud sunt, nisi defectus liberi 
consensus, quippe qui singulis his turbatur. Prae- 
terea addit defectum caussae et vinculi, quo pro- 
mittens obligatur ad solvendum , quod promisit. 
CDéfaut de lien dans la personne , qui promet) (4). — 
De- 
() Cf. cl. Ernst, in Disput, quae est in Bi//. du Sa- 
ris. ct du Publ., Tom. I. Liv. 35 qui tamen in nota, ad 
pag. 258. recte l. 7. $. 4. ff, de pactis, quam nonnulli, in 
quibus Merl., allesarunt, refert ad causam civilem obli- 
gandi, 
(2) Add. cf. Yssel de Schepper, l. l. p« 117. seqq. , 
qui plures leges ad partes vocavit. 
(3) L. 1. n9. 16. seqq. 
(4) Poth., n^. 47 et 48. latius egit de hoc requisito, co- 
dice recte, ut videtur, omisso, quum vix cogitari possit 
conventio, sive valida, sive non va'ida, in qua hoc vinculum 
deficit. 
