JURIDICA. II 
utraque parte, tum stipulantis, tum promittentis 
adesse debet; nam, quod articulo 1108. tantum 
requiritur: ,, Je consentement de la partie, qui 
s'obiise ,? 
probatione vix indigere putemus. — Etenim , quum 
conventio sit duorum pluriumve in idem placitum 
consensus, et, quum convenire videantur, qui ex 
diversis. animi motibus in unum consentiant (1): 
intelligi vix potest contractus sine omnium con- 
trahentium consensu (2). 
Consensus, quum variis modis soleat turbari, 
nmnunc est, ut de illis videamus.  Tollitur. igitur: 
errore, vi, dolo, laesione, quibus omnibus hoc 
commune est, quod non ipso jure contractum nul- 
lum reddant, sed illud tantum efficiant, ut igi 
possit ad eum nullum declarandum aut rescinden- 
dum (3). Haec actio, nisi lex brevius. tempus 
statuat , instituenda est intra X. annos, qui cur- 
runt à tempore, quo error, vis, etc. cessavit (4). 
Caeterum singulis suae regulae praescribuntur. 
I. Error a Pothierio (5) dicitur: ,, le plus 
» grand 
hic vitium redactionis locum 'habere, 
(1) V. L. I. ff. de pactis. 
(2) V. Delvincurtius, Cours du Code Civil, T. 5. p.95. 
Qd. In 8vo, Bruxellis 1827.) Add, Cr. Tonckens, in Diss. 
inaug. de modis, quibus consensus in contractibus vitiatur, 
Ultrajecti, 1827. pag. 12. 
(3) V. Artt. 1109, 1118, 1119. C. C. 
(4) V. Art. 1304. C. C. 
(5) L. 1, n9. i7. 
