JURIDIC A. 13 
hic zzo£ivus contractui, tanquam Conditio, adjec- 
tus fuerit; quoniam caeteroquin revera constat, 
contrahentem contractum inire voluisse, neque ex 
eo, quod dixit, de soziyo illo impellente concludi 
potest, eum, deficiente eo, non contracturum fuis- 
se. Praeterea non videmus , quomodo error ille in 
coiivo trahi possit ad i9sam substantiam objecti , 
quae lege expressis verbis requiritur. 
Porro ultro intelligitur, hic semper agi de errore 
facti, nunquam de errore juris, dum constet, juris 
quidem ignorantiam cuique nocere (1). 
o. Cum aliquis vi coactus sit ad contractum 
ineundum, de hoc contractu non tenetur; nam, 
quamvis coacta voluntas , voluntas quidem sit, et, 
qui mavult, velit (2); tamen talis voluntas libera 
dici nequit, et praeterea, ,, nihil consensui tam 
., Contrarium est, quam vis et metus " (3). 
Olim autem in Francia haec magna differentia 
erat inter errorem et vim, quod ille contractum 
nullum reddebat, haec tantum locum faciebat res- 
cissioni (4) 5 Codice vero omni discrinine subla- 
to, 
(1) V. L. 9. pr. ff. de Jur. et fact. ignor. — Add. Malle- 
villius, Zfzalyse raisonnée de la discussion du Code Civil au 
Conieil] d'État, ad art. 1110, et Delvinc., l. l., pag. 99. 
seq. — Vid. etiam art. C. C. 2052, ibique Paillietius, 
Mantucl de droit. Frangais. 
2) Vid. lex 21. $. s. ff. quod metus causa. 
(3) V.:1. lex 116. de R. J. 
(4) Cf. Potb., Ll l. n9. er. Add. Delvinc., 1l. l. paz. 
102. 
