JURIDIC A. aà7 
gulas praescripserunt (1). Jure veteri Francicó 
hoc summum .erat principium, majores propter 
laesionem non restitui, nisi fuerit enormis, qualis 
habebatur, si dimidium pretii excederet, salvis non- 
nullis contractibus, propter quos restitutio sem- 
per denegabatur; minores vero propter laesionem 
qualemcumque omnesque contractus (2). — Jure 
hodierno doctrina super minores haüd multum 
mutata est, nam hodieque minor ad. rescinden- 
dum contractum qualemcumque agere potest, quo 
aliquo modo laesus est; et, si emancipatus est, 
ad eos tantum, quos per se facere nequit (3)5 
nisi utroque casu laesio pendeat a casu fortuito 
non praeviso (4); quoniam restituitur tamquam 
laesus, non tamquam minor (5). In hereditatis di- 
visione autem minor cohaeres ultra quartam partem: 
in emtione venditione minor venditor, ultra septem 
duodecimas partes laesus, tantum restitüitur (6). 
Imo sunt et alii casus, quibus restitütio propter 
laesionem minori recusatur, quos tamen hic enu- 
merare ab argumento alienum foret, quum ad ni- 
) mias 
(1) Proinde omnia, quae supra de dolo hac in re diximus, 
et hic valeant, 
(2) Cf. Poth. 1l. 1. n?, 34. sqq. 
(3) Cf. a. C. C. 1305. 
(4) Cf. a. C. C. 1306. 
C» Vid. lex 9. $. 5. ff. de Jurejurando. 
(6) Cf. a. C. C. 15314. junctis artt, 687 et 1674. 
PÍNT. B 
