JURIDIC SA. $9 
ea, quae jubet lex aut aequitas. Propter utrum- 
que igitur pretium accipere. aeque turpe est. 
Denique restat; ut videamus de effectu conven- 
tionis, quae causam habet illicitam obligandi. — 
Jure Romano. distinguebatur, utrum causa illicita 
sit ab utraque parte , an vero tantum a parte ac- 
cipientis. Contractus. quidem semper eraàt nullus, 
ita, ut promittens ad solvendum nunquam posset 
cogis; posteriori vero casu, quod ob talem causam 
datum jam erat, repeti poterat, priori autem non 
poterat, secundum regulam: ,, in delicto pari me- 
,, liorem. esse causam possidentis " (1). — ,, Ubi 
,, autem et dantis et accipientis turpitudo versae 
,,tüur, non posse repeti dicimus. — Quotiens 
,, autem solius accipientis turpitudo versatur, re- 
, peti posse " (2). 
Hanc autem doctrinam justis atque aequis niti 
rationibus, docet Pothierius (3), unde, eo 
auctore (4), et nostri juris facta esse videtur. 
Causae. a parte accipientis tantum turpis exem- 
plum affert Pothierius idem, quod modo lau- 
da- 
C) Vid. Lex. 5. ff. de condiet. s. c. Eandem distinctionem 
admittit Grotius: vid. Iz/eijdizgh etc., 1l. 1. $. 45. 
(2) Vidd. Lex. 5, 4. 5$. 3. ff. de cond. ob turp. c. Add. 
Lex. 8. ibidem et Lex. modo laud. — In l. l. 4. Ulpia- 
nus rem multis exemplis illustrat. 
(3) L. I. n?. 45. 
(4) L. 1l. n*. 44. Add. Merlin., Quest. de Droit, 1.1. 
S. 1. n?, o, et Delv. , 1l. l. pag. 121. 
