^LITERARLA. és 
potestatem suam eum redigerent, eumque suppli- 
cio adficerent; sed ab alia parte Romani, quo- 
ties. cladem acciperent, Josepho illud imputave- 
runt, ac si ex ejus proditione accidisset , quoniam 
nullàm ei fidem habebant; tum semper imperato- 
rem appellabant eumque obsecrabant, ut poenas 
de fosepho caperet. Sed Titus, qui belli vicis- 
situdines nunc secundas , nunc adversas, non ad- 
scribebat Josepho, qui sibi jam tanta fidei signa 
et testimonia praebuerat, militum furorem et viam 
semper mitigabat eumque in honore habere perge- 
bat. Josephus etiam ita ei profuit, ut , cuim post 
praelia horrenda, pugnasque acerrimas tandem 
urbs caperetur, a Tito potestatem acceperit eli- 
gendi ex praeda quicquid vellet. — Rogavit tunc 
nullam divitiarum ,' argenti aurive copiam, sed 
Codicem librorum sacrorum, qui in urbe inveni- 
retur, cujus ei usus dein certe magnus fuit (1r). 
Parentes ejus in urbe capta sine dubio mortem in- 
venerunt , nulla saltem eorum fit mentio, sed 
quum adhuc viventem invenisset inter captivos 
unum ex fratribus, a Tito hujus libertatem peti- 
vir simulque amicorum quinquaginta: quod non 
modo lubenter ei permisit Romanus sed et ei con- - 
cessit potestatem in templum ingrediendi, in quo 
inclusa erat magna captivarum mulierum et puero- 
rum multitudo, ibique quotquot inveniret amico: 
rum et familiarium, hosce omnes liberandi; qui- 
P bus 
(1) Conf. in vita $. 75. et infra cap. Il. hujus commentationis $. 6, 
HOEV, ER 
