LITERARIA. T 
Cum Essaei omnia Deo sive Fato adscriberent , 
voluntatemque hominum liberam tollerent , ' Sad- 
ducaei vero omnem Dei providentiam negarent, 
Pharisaei non ita, sed, media inter utrosque via 
procedentes, dicebant a Deo ommia fieri, et ho-: 
minis voluntatem non privabant a vi, ipsa a se 
pendente (1). Hi ergo homines non uti machinas 
sed tanquam libere cogitantes et agentes conteme 
plabantur et quis neget hot in historicum summam 
habere vim et efficacitatem ; tunc enim res gestas 
aliter homo contemplatur; in causas inquirit, cur 
homines sic vel aliter egerint, cur haec vel illa 
acciderint ; ad temporum et locorum rationem anis 
madvertit, et quamvis Divinam naturam agnos- 
Cit, quae omnes res gestas, hominumque facta , 
providentia sua moderatur, causas. tamen naturales 
indagare conatur; easque , ubi adsunt, recte ani- 
madvertit, verbo pragmatico modo narrat et de- 
scribit. 
Pharisaeis etiam propria erat interpretandi ratio 
quaecam jn verbis quidem serviliter haerens, ita 
ut. leges Mosaicas quidem omni vigore et lumine 
Saepe privaret, attamen historico multo minus 
noxia, quam illa plane opposita ratio, quae non 
proprium. proximumque verborum sensum 'specta- 
ret, sed remotum quendam et figuratum; ' sive 
aille- 
(1) Cf. de Pharisaeis Jos. Ant. XIII, i0. $. 5..sg. XVIII. 
1. $. 5- Bell. Jud, II. 8. $. 14. Euangelistae , passim. -- 
