LITERARIA. 131 
Jsraélitis patuerit, an haturae vi et proprio motu. 
Porro. quum historiam Jonae a ceto devorati et 
post triduum redditi his verbis concludit: DIEERA- 
oy yàp vip sep) cüroU Oujywoiw , Gg spo) dywye- 
wpapupuivi» (1). Sed hocne tale quid est ut Josephi 
auctoritatem diminuat? Concedimus aliquatenus ex 
hisce eílici posse eum miraculum in omnibus haud 
agnovisse, sed hoc non est contra veritatem 1o- 
qui. — Aliud exemplum quod afferunt ad affir- 
mandum Josephi nimium Gentilibus  placendi stu- 
dium, est quod scribit Josephus supremum legis. 
latorem aperte. Judaeis interdixisse ne Deos ab 
aliis. cultos riderent aut blasphemarent. Concedi- 
mus Deum talem legem non tulisse, quamvis in 
V. T. locus invenitur qui aliquo modo hoc probare 
videtur (2) ; sed illud non tale est ut ideo fides 
historica Josepho tribui nequeat. 
Ab alia parte etiam proferte possumus exempla 
historicum nostrum etiam .narravisse et dixisse, 
quae Romanis Graecisque minus erant honorifica 
et grata; quot enim documenta praebuit crudelitatis 
Romanorum Hierosolymis obsessis et captis (3) 5 
quid non ausus est in libris contra Apionem ut 
ostenderet, iion solos Graecos de rebus antiquis 
esse audiendos ; inter illorum historicos magnam 
esse dissensionem , ita ut majorem mereantur fidem 
Ju- 
(1) Cf. Anüq. IX. c. 10. $. 2- 
(2) Cf. Exod. XXII. »3. 
(s) Cf. cap. I. $. 9. Bell. Jud. VI. 
T. 
