156 COMMENTATIO 
Jam statim cum edita essent nostri scripta ta- 
les accusationes , de quibus nunc agimus, in eum 
tulerunt Justus, qui acerrimus ei semper fuit 
inimicus, aliique, in primis autem Apion. Con- 
tra haec ipse sese defendit pro parte in libris 
contra Apionem, in vita (1), et in Antiquitatum 
prolegomenis ; cum in prooemio Belli Judaici etiam 
fidem suam assereret. — Nobis igitur non multa 
sunt dicenda ad hancce qualemcunque accusationem 
labefactandam. 
Josephus in narratione rerum sta aetate gesta- 
rum non Zzf'ectu esse abreptum in primis patet 
ex eo, quod jam antea diximus, illum aeque Ro- 
manos ac Judaeos, ubi locus erat, vituperasse, 
et minus honorifice de illis locutum esse: eum 
suae gentis vitia non siluisse, nec ea quae sibi 
ipsi dedecori erant praeteriisse.  Tmo affectum 
ostendit nullum, neutrique parti erat adstrictus 
quàmvis enim hic et illic Romanos vituperavit 
semper tamen in honore fuit apud Imperatores, 
et quamvis Judaeorum crimina mon sileret, nullibi 
tamen legimus, ejus cives eum in odio habuisse 
hanc ób rém. At vel sic tamen nolumus hie affir- 
Thare fata diversa atque vitae opportunitates etiam 
in affeetus, qui Josepho erant, nullam habuisse 
vim; sic, v. g. cum esset Pharisaeus, Pharisaeo- 
rum. 
() Ct. Vit. S. 6s. — lu * 
