1o PRAEFATIO. 
Tab. 130. fig. 1 et 25; et describitur, Parte VI. 
Lib. IX. Cap. 17. pag. 368. 
Duae praecipue sunt ejus varietates , radice albi- 
cante et rosea , quae praestantior habetur; variis 
modis accommodantur , coquuntur cum carnibus , 
vel imprimis cum piscibus atque piperis copiam ad- 
dunt ut sane inconsuetis displiceant tales deliciae ; 
insuper ex iis praeparant liquorem spirituosum , 
quem Aoe?by vocant; quauis caeterum difficilius 
servari possint radices , tamen ex America transporta- 
tae in Hispaniam, Angliam, Germaniam aliosque 
locos, hic illicque cultae sunt. (1) 
Altera planta, quae ab incolis dicitur 275, 
pertinere videtur ad familiam Dioscorearum , vel ad 
genus Dioscoreae L. ex classe dioeciarum et ordine 
hexandriae, atque dixerunt JDioscoream —alatam , 
» foliis cordatis, caule alato bulbifero" — Vel 
forsan est eadem ,quam exhibet Rumphius, l.c. 
Tab. 124. (Dioscorea bulbifera). 
Hujus plantae radix a multis priori praefertur , 
tan. 
C1) Cf. Fortsetzung des allgem. Garten MMagazinus. D. II. 
pad. 221. — Linnaea, Band VIIE,. Jahrg. 1833. pag. 259. 
porro Pieter Kolbe, JVaauwkeurige beschrijving van de 
Kaap de Goede Hoop, Amst. 1727. D. l. pag. 154. 
Philip Fermin, ZVieuwe algemcene Lbeschrijyiug van de 
Colonie Suriname, Harlingen 1770. D. I. pag. 67. 
Pieter Kalm, Reis door Noord Zmcrika , Utrecht 
1772. D. l. pag. 8o. 
