( « ) 



Met hoeveel zorg men eeue coruea bereiJe, Joorgaiius 

 is de üuweelachtige bekleeding der binnenzijde (ik bezig 

 die uitdrukking omdat göttscue die gebruikt) op eenige 

 plaatsen dikker dan op andere; niet te gedenken dat 

 ook hier en daar alle de aan de cornea hechtende deelen 

 zijn weggerukt. Waar de bekleeding dun is, is zij van eene 

 Jonker bruinroode kleur ; waar zij dikker is, ligt eene meer 

 heldere laag tegen de even vermelde aan. Ik heb mij 

 vergewist dat, waar deze donker bruinroode laag alleen 

 voorhanden is, er niets meer tegenwoordig is dan de zoo- 

 genaamde weeke massa van will ; dat echter, waar men 

 tevens de meer ligt gekleurde laag ontdekt, kristalkegels 

 uauwezig zijn. Deze zag ik echter altijd met een daaraan 

 hechtend gedeelte van den zenuwdraad voorzien. Zij liggen 

 gebogen en verschoven, als hunnen oorspronkelijkeu stand 

 niet kunnende bewaren wegens den verbroken zamenhang 

 der deeleu en het gemis van luchtbuizen, die ze eeniger- 

 mate uiteen houden. In dien toestand stemt nu derzelver 

 optische as niet meer overeen met die der lensjes. 



Wanneer deze kristalkegels niet al te ongeregeld opeen- 

 gehoopt zijn en er zich eene geschikte luchtblaas bevindt, 

 ziet men evenzeer door de aldaar donker gekleurde met 

 donkeren rand omgevene facetten beeldjes, als door de hel- 

 dere, die men bespeurt, waar alleen de bruinroode laag, 

 die geen kegeltjes bevat, aanwezig is. 



Deze beschouwing doet het ongegronde der zaak, zoo 

 als GOTISCHE die voorstelt, reeds in het oog vallen ; doch 

 er is meer. 



Ik acht het onmogelijk om geregeld al de zenuwdraden 

 op do wijze, die hij opgeeft, te doen afbreken. Ook komt 

 mij dat afbreken hoogst twijfelachtig, zoo niet onmogelijk 

 voor, zonder tevens den kristalkegel te vernielen. Deze 

 toch bestaat uit vocht, in een vliesje bevat. Nimmer heb 

 ik bij versche vonrworpeii kristnlkegcls kumieii |bchnn(lf- 



