( 12 ) 



mijne theorie besproken ; doch de aanmerking gemaakt, 

 dat ik de bezwaren niet heb uit den weg gornimd, die 

 uit de menigvuldigheid der beeldjes ontstaat. Een beeld, 

 zegt genoemde Hoogleeraar, dat uit vele afdeelingen te 

 zamen gesteld is, maakt het noodig dat er ecne inrigting 

 voorhanden zij, waardoor alleen het centrale *) gedeelte 

 van elk der beeldjes ter gewaarwording kome. 



Ik moet toestemmen, dat ik in mijne opstellen, dit punt 

 niet afzonderlijk heb behandeld, omdat het een noodwendig 

 gevolg is der breedvoerig omschrevene werking van het 

 door mij vervaardigde werktuigje, en ik dus niet dacht, 

 dit punt meer opzettelijk te behoeven doen uitkomen. 

 Thans echter bemerkende, dat ik mij niet duidelijk ge- 

 noeg schijn te hebben uitgedrukt, is het mij aangenaam 

 dat te kunnen herstellen. 



Wanneer de stralen van eenig voorwerp een aantal fa- 

 cetten treilen, dan vormt zich achter elke dezer facetten 

 een omgekeerd beeldje van dat voorwerp. Deze beeldjes 

 komen niet ter gewaarwording, zij kunnen voor en ook 

 in den kristalkegel liggen. In mijn werktuigje vindt het 

 laatste als het meest waarschijnlijke geval plaats. De licht- 

 kegel, die tot nu toe door den invloed der facette achter 

 elk derzelve convergerend was, wordt in den kristalkegel 

 achter het beeldje divergerend. Hierdoor gaan de buitenste 

 lichtbundels verloren in de met kleurstof bekleede wanden 

 van den kristalkegel. Slechts weinige treffen dus, en dat 

 na zich nogmaals gekruisd te hebbon, de zenuw en komen 

 ter gewaarwording. Het zijn die, welke niet veel van de 

 as des kristalkegels afwijken. 



Van elk beeldje, dat zich achter de lensjes vormt, komt 

 dus slechts het gedeelte ter gewaarwording, dat zoo weinig 

 van de as des kristalkegels afwijkende stralen zendt, dat 



•) Dfi meeninc «al zijn cm rcrscliiUcnJ. 



