( 23 ) 



aau de weerstanden, die op de bloedsbaau te overwinueu 

 blijven. Zij is dus in de aderen geringer dan in de slag- 

 aderen en het geringste in de hoofdstammen der aderen. 

 In de grootste aderen van het oog is zij echter nog grooter 

 dan de drukking, waaronder de geheele binnenvlakte staat ; 

 want, in weerwil van den weerstand harer wanden, blijven 

 zij uitgezet. Belemmering van afvoer van het aderlijke 

 bloed doet de bloedsdrukking in aderen stijgen; zij kan 

 die der slagaderen bereiken, wanneer de afvoer is afgesneden. 

 Onmiddellijk vóór eene vernaauwiug bestaat plaatselijke 

 drukkingsverhooging. De betrekking tusschen de zijdeling- 

 sche drukking in de vaten en de drukking op het glasachtig 

 ligchaam wordt bepaald door het endosmotisch evenwigt tus- 

 schen het bloed en liet omringende vocht. Wordt de digtheid 

 van het glasachtig ligcliaam verhoogd, dan is hoogere druk- 

 king daarvan met naauwere bloedvaten te wachten ; wordt 

 door drukking op den oogbol de drukking van den inhoud 

 verhoogd, dan ontstaat opslorping in de vernaauwde vaten. 

 Neemt de bloedsdrukking toe of wordt het endosmotisch 

 aequivalent van het bloed verhoogd, dan ontstaat opslor- 

 ping van vochten en verwijding der vaten. 



Wij gaan thans over tot de zigtbare verschijnselen in 

 de diepe vaten van het oog, zoo als ze met den oogspie- 

 gel worden waargenomen. 



1°. Eene polsbewegiug van een of meer der grootste 

 aderen wordt in alle rustige oogen, zonder uitzondering, 

 gezien en komt dus zeker algemeen voor. Een gedeelte 

 der ader wordt naar de peripherische zijde toe snel ver- 

 naauwd op het oogenblik dat de pulsus radialis gevoeld 

 wordt, en onmiddellijk daarop begint de ader aan de peri- 

 pherische zijde der vernaauwing te zwellen, totdat eene nieuwe 

 vernaauwing volgt. Bij de diastole der slagaderen (ook 

 in de choroïdea) ontstaat verhoogde drukking der vochten 

 van het oog ; die drukking overtreft nu tijdelijk die der 



