( 4 ) 



aantal afdeclingeii, gepaard aan het gemis van accomodatie- 

 vermogen, voortvloeit flat er twee bijzonderheden aan dat 

 oog eigen behooren te zijn, die men bij geen ander ge- 

 zigfswerl<tuig aantreft, zal men zich van zijne werking 

 rekenschap kunnen geven. 



1°. Dat het beeld, dat de oogzenuw treft, regtstandig, 

 d. i. in stand overeenstemmend met het voorwerp, waar 

 het eene afbeelding van is, zal moeten zijn ; want, te za- 

 mengesteld uit een aantal deelen, kunnen die deelen niet 

 anders dan regtstandig zijn, zullen zij zich tot eene ge- 

 regelde afbeelding aaneenvoegen. 



2'. Dat dit regtstandige beeld, hoe veel of hoe weinig 

 het voorwerp verwijderd zij, altijd op denzelfden afstand 

 achter de doorschijnende deelen gevormd wordt, zonder 

 dat er in deze verplaatsing of verandering noodig zij. 



Dat zulks inderdaad plaats vindt, en op welke wijze, heb 

 ik in mijn laatst aangehaald opstel p. 31 en volgg. breed- 

 voerig uiteengezet. Ik heb er niets bij te voegen. Hier 

 zij alleen herinnerd, dat beide voorwaarden vervuld wor- 

 den in een door mij uitgedacht werktuigje, welks zamen- 

 stelling gegrond is, op die van het inseotenoog. Even 

 als dat oog bestaat het uit eene vereen iging van toestel- 

 len, die zamengesteld zijn uit eene convexe lens met 

 eenen daar achter geplaatsten kegel van glas, wier voor- 

 en achtervlakte conve.t zijn geslepen. Gelijk in dit werk- 

 tuigje de loop der lichtstralen is, vooronderstel ik dien iu 

 het overeenkomstig gevormde zamengestelde oog der Ge- 

 korvenen ; te weten : de vooraan geplaatste lens geeft een 

 omgekeerd beeld van het voorwerp dat men er mede be- 

 ziet, de glaskegel keert dit nogmaals om en geeft daardoor 

 achter zich een regtstandig beeldje ; dit laatste is echter 

 slechts een gedeelte van het eerste, en wel dat gedeelte 

 dat bij de naast liggenden ontbreekt. Het moest mij dus 

 wel tteften, toen gotïsche bekend maakte, dat hij bevon- 



