( '' ) 



vormde bliude uiteinden der luchtbnizeu, die ik in mijn 

 opstel C het eerst heb doen kennen. Alle kristalkegels en 

 zenuwdraden zijn met kleurstof bekleed. 



Tusschen den kristalkegel en de cornea ligt nog een 

 een deel, dat ik in navolging van will, en ten einde geen 

 nieuwe nomenclatuur in te voeren, eenvoudig eene weeke 

 massa genoemd heb, met bijvoeging, dat het eigenlijk be- 

 staat uit een vlies dat tegen de cornea ligt, met evenveel 

 ringvormige ophoopiiigen van kleurstof beladen als er fa- 

 cetten, als er glaskegels zijn, welks doel daarin schijnt te 

 bestaan, om behalve het weren der overtollige lichtstralen 

 ook den afstand te regelen tusschen de lensjes en de 

 kristalkegels. De ringen van kleurstof op dit vlies om- 

 geven de kristalkegels aan hunne naar de cornea gerigte 

 breedere uiteinden, en veroorzaken alzoo dat het licht, 

 dat door eenige facette valt, geen anderen kristalkegel 

 dan den daaronder liggenden treffen kan. 



Joh. muller, die aanvankelijk de lichtbrekende midden- 

 stofi'en in het zaamgestelde oog niet den invloed toeschreef, 

 dien zij inderdaad schijnen te bezitten, was de eerste die 

 begreep en uitsprak, dat, zouden de insecten met die veel- 

 vuldige toestellen, uit lens en kristalkegel gevormd, kunnen 

 zien, zij dan niet door elk dier toestellen, als door een 

 afzonderlijk oog, het voorwerp zouden gewaar worden ; doch 

 dat daarentegen door een dier toestellen slechts een deel 

 van het voorwerp, door alle te zamen of door zooveel 

 als er toe benoodigd waren het voorwerp in zijn geheel 

 ter gewaarwording zou moeten komen ; zoodat het beeld 

 daarvan, dat de zenuw treft, als het ware een mozaïk 

 zoude zijn. 



De juistheid dier opvatting waarderende, heb ik in mijn 

 opstel B uiteengezet waarin het mij toescheen dat de 

 theorie van muller overigens gebrekkig was, en daarbij 

 aangetoond, dat uit de /.amensteiling van het oog uit een 



