( 39 ) 



dau ook stikstofvrije stofl'en, — zoo bestond er bij de 

 planten-physiologen weinig of geen twijfel meer, of alle 

 stikstof werd door de planten onder den vorm van am- 

 moniak geassimileerd, zoodat er derhalve geene regtstreek- 

 sche opneming van stikstof uit de lucht door de planten 

 zoude plaats hebben. 



Deze meeuing nu is onlangs bestreden door g. ville *J, 

 die, zich grondende op eene groote reeks van gedurende 

 drie jaren voortgezette proefnemingen, tot het besluit is 

 gekomen, dat, hoewel de plantengroei door ammoniakale 

 dampen bevorderd wordt, en dus planten werkelijk stikstof 

 onder den vorm van ammoniak vermogen op te nemen, de 

 tegenwoordigheid van ammoniak toch geenzins een nood- 

 wendig vereischte is om stikstof door de weefsels der plant 

 te doen assimileren ; want dat planten, gegroeid in eenen 

 vooraf gegloeiden bodem, die derhalve noch organische stof- 

 fen, noch ammoniakzouten bevat, en omspoeld van eene 

 lucht, waaruit alle ammoniak alsmede alle daarin zwevende 

 stofdeeltjes verwijderd zijn, bij den oogst blijkeneene veel 

 grootere hoeveelheid stikstof te bevatten dan oorspronkelijk 

 in de zaden bestond. 



Tot een lijnregt tegenovergesteld besluit is daarentegen 

 DOUssiNGAüLT gekomen, die eenigen tijd later de uitkom- 

 sten van niet minder talrijke proeven bekend maakte, welke 

 zich mede over een tijdperk van driejaren uitbreidden f). 

 Volgens hem vindt men in de planten, gekweekt in eenen 

 ammoniakvrijen bodem en omgeven van eene ammoniakvrije 

 lucht, steeds dezelfde hoeveelheid stikstof terug, welke in 

 de zaden bevat was. 



"Wanneer twee onderzoekers, die beide met gelijk regt 



') Recherches exp^rimentales sur la végélation. Paris 1853. 



f) Ann- de Chim. ei de Phys. 1854. Mai, p, 5. 60. Arm- des se. 

 nnl. Bot. 4">ie Ser. T. I, p. 241. 



