{ ■•^1 ) 



c. De doorstrijking behoort niet al te snel te ge- 

 schieden. 



d. De opslorpings- of wasch toestel moet zoo zijn inge- 

 rigt, dat het opslorpingsmiddel in verscheidene vaten ver- 

 deeld is, door elk van welke op zijne beurt de lucht 

 strijkt. Alleen dan kan men zeker zijn al den ammoniak 

 te hebben opgevangen, wanneer daarvan in de laatste ge- 

 deelten des toestels geen spoor meer te vinden is. 



4^ Is eenmaal de ammoniak, aldus aan de eene of andere 

 stof gebonden, in den waschtoestel achtergebleven, dan 

 moeten bij de bepaling van zijne hoeveelheid alle zulke 

 voorzorgen worden in acht genomen, als gevorderd worden 

 bij een onderzoek, waar de geringste fout in de bewerking 

 reeds eenen belangrijken invloed op het eindresultaat uit- 

 oefent. Welk opslorpingsmiddel men ook kieze, van welke 

 analytische methode men zich ook bediene, steeds moet 

 met de uiterste zorg gewaakt worden, dat geen der ge- 

 bruikte reactiven, vaten, stof in den dampkring, of wat 

 het ook zijn moge, de gewigtshoeveelheid van de ten slotte 

 gevonden ammoniak zoude kunnen verhoogen. 



5°. Eindelijk, indien zulk eene bepaling strekken moet 

 om de normale hoeveelheid van een bestanddeel des at- 

 mospheers te leeren kennen, dan mag zulk een onderzoek 

 niet bewerkstelligd worden ter plaatse, waar de mogelijk- 

 heid bestaat, dat zich ammoniakale dampen in eenigzins 

 grootere hoeveelheden met de lucht vermengen. Zullen 

 derhalve dergelijke bepalingen voor dat doel van waarde 

 zijn, dan moeten zij verrigt worden in het vrije veld, ver 

 van eene door menschen of dieren bewoonde plaats. 



Toetst men nu aan de hier gestelde eischen de door 

 verschillende proefnemers verkregen uitkomsten, dan blijkt, 

 dat geene enkele dien toets ten volle en in allen deele 

 kan doorstaan. Het zoude ons echter te ver voeren, indien 

 wij dit hier in bijzonderheden zouden willen staven. Al- 



