f 80 ) 



bodem van beide met eene ruime hoeveellieid ammoniak 

 na de proef bedeeld, terwijl er geen spoor van ammoniak 

 vóór de proef in voorkwam. 



Ik hield deze proeven voor beslissend ; de vraag scheen 

 mij beantvpoord te zijn, dat door middel van den bodem, 

 de stikstof der lucht aan den plantengroei deelneemt ; dat 

 de stikstof daar wordt vastgelegd en als zoodanig in de 

 wortels dringt. Zonder kool en hurauszuur zou deze 

 uitkomst onmogelijk geweest zijn. 



Maar, werpt men mij tegen : welke voorzorgen hebt gij 

 gebruikt, om alle gebonden stikstof terug te houden ? Met 

 zulk een eenvoudig apparaat is dat onmogelijk ! Ik kan 

 hierop het antwoord duidelijk geven. De kool was on- 

 middellijk voor de proef gegloeid; de houtasch insgelijks; 

 het humuszuur uit suiker was versch bereid. In deze 

 drie ligchamen was geen spoor van stikstof in gebonden 

 staat, zoo men de uiterst geringe hoeveelheid cyan uit- 

 zondert, welke, naar de laatste onderzoekingen van bous- 

 siNG.iüLT [Comptes Rendus. Tom 39. p. 601) in goed ge- 

 brande asch kan voorkomen, eene hoeveelheid, die hier 

 veilig verwaarloosd worden kan, zoo als zal blijken. Er 

 blijven dus slechts over het water en de lucht. 



Zoeken wij eens naar het uitwerksel, dat zou ontstaan 

 zijn, indien ik geen ammoniakvrij gedestilleerd, maar gewoon 

 regenwater ter bevochtiging gebruikt had ; geene ammo- 

 niakvrije lucht, maar gewone lucht dagelijks in de klokkeu 

 had ingevoerd, en stellen wij ons voor, dat wij dit 50 

 dagen gedaan hadden, dus den dubbelen tijd. 



Het water, dat voor de proef, aldus genomen, gevorderd 

 werd, was niet meer dan 0',1, want de verdamping van 

 het water heeft alleen plaats bij het invoeren van nieuwe 

 lucht. Hoeveel gebonden stikstof komt er nu voor in 0',1 

 regenwater? Naar Barral {Comptes Eendus. Tom. 34. 



