( 83 ) 



harde ervaring heeft ia de dier-physiologie elke andere 

 methode, om proeven over voeding te nemen, doen ver- 

 banneu worden en deze alleen doen overblijven. Ik noem 

 u de proeven, om de dieren alleen met suiker of met lijm 

 te voeden, en vele andere meer. 



In de proeven over het assimileerbaar worden van de 

 stikstof des dampkrings door de planten, mag men van 

 dien weg niet afwijken, zoo men eene uitkomst verkrijgen 

 wil, die eenige waarde heeft. 



Maar is zelfs deze moeite wel noodig ? Is het wel 

 noodig, zaden in eenen bekenden bodem te zaaijen en de 

 ontluikende planten, in eene besloten ruimte geplaatst, na- 

 der in overweging te nemen, om de vraag te beantwoorden : 

 II of de stikstof der dampkringslucht, doov middel van den 

 II bodera, deelneemt aan den plantengroei ?" 



Een weinig doordenken leert ons, dat, om die vraag te 

 beantwoorden, geene proeven met planten hoegenaamd noo- 

 dig zijn. 



Straks heb ik de vraag reeds onderscheiden in eene 

 planten-physiologische, die tevens landbouwkundige is, en 

 in eene chemische. 



De vraag kan, zonder planten, op chemische wijze ge- 

 heel worden opgelost; ik meen, dat zij door mijne proeven, 

 voor 9 jaren in het werk gesteld, en door die van den heer 

 VAN DEN BROEK en anderen, op die wijze opgelost is. 



Het is bekend, dat ammoniakzouten en salpeterzure zou- 

 ten uitstekende bemestingsmiddelen zijn; in alle bouwgron- 

 den komen zij voor, vooral de eerste, maar ook de laatste ; 

 bovendien nog andere stofl'en, die stikstof houden in ge- 

 bonden staat. 



Stellen «ij alle anderen ter zijde en nomen wij alleen 

 do ammoniak, waarvan de nuttigheid, de onmisbaarheid in 

 den bodem voor het plantenleven, is uitgemaakt. 



Welnu, indien de scheikunde in een ammoniakvrijen 



6» 



