( S5 ) 



stikstof, maar naar den invloed van het yas azotum als 

 zoodanig, op den plantengroei, in deze dagen is gaan zoe- 

 ken, op eene wijze, waarop men dien invloed op gezonde 

 planten niet vinden kan. Het antwoord op de eerste vraag 

 hoezeer het gegeven is, kan worden uitgebreid, moet nog 

 uitgebreid worden ; want de zaak is gewigtig. Er is nog 

 meer te onderzoeken, dau men weet; bijv. Hoe ontstaat het 

 salpeterzuur, dat in alle gronden gevonden wordt? Welk 

 deel neemt dit aan de vegetatie? en in het algemeen: On- 

 der welke verschillende vormen wordt de gebonden stikstof 

 door de plant opgenomen? want dat alles als ammoniak 

 opgenomen zou worden, is onjuist, dat leeren onder andere 

 de nitraten, die zoo zeer goede meststoflen zijn. 



Het is niet coodig, dat ik opmerk, dat de leer der ni- 

 trificatie innig zamenhangt met de vraag, welke wij behan- 

 delen. In alle gronden, waarin planten groeijen, is salpe- 

 terzuur ; in gronden van tropische gewesten — ik had 

 meermalen gelegenheid dit te zien — is eene ruime hoe- 

 veelheid salpeterzuur voorhanden. Dit salpeterzuur is in 

 den bodem gevormd als in de salpeterhutten. Salpeterzuur 

 is nu — zoo als onder vele anderen tersoz in Horteusiën 

 en in den wijnstok heeft geleerd — een voortrefielijk be- 

 mestingsmiddel. 



Bijaldien nu aan de nitrificatie de stikstof der lucht 

 deel neemt, dan kan alles, wat de leer der salpetervorming 

 toelicht, tevens strekken, om licht te verspreiden over het 

 werkzame deel, dat de stikstof der lucht neemt aan den 

 plantengroei, zonder dat er ééne proef met eene plant wordt 

 in het werlc gesteld. 



Naar mijn oordeel is de chemische weg, oai de vraag, 

 aangaande de indirecte wijze, naar welke de stikstof der 

 atmospheer aan de vegetatie deel neemt, op te lossen, verre 

 te verkiezen boven dien, waarbij men proeven met plan- 

 ten neemt. 



