( 100 ) 



tnt op eene zekere hoogie een zelfstandig leven leiden. 

 Het meest sprekend voorbeeld daarvan leveren de Poly- 

 pcn. In de allereenvoudigst gevormde dieren en planten 

 bezit elk der elcmentairorganen, dat is de cellen en daaruit 

 ontstane deelen, individualiteit. Alle kunnen tot kiem- 

 cellen worden, waaruit, indien de omstandigheden gunstig 

 zijn, een nieuw individu ontstaat. Naarmate men nu in 

 de planten hooger opklimt, wordt het vermogen tot indi- 

 vidualisering meer beperkt tot bepaalde deelen en weefsels. 

 De kiemcel in den embryozak beantwoordt aan het dierlijk 

 ei; doch ook andere cellen van jeugdige weefsels kunnen 

 tot nieuwe individu's worden. Het meest gewoonlijk ge- 

 schiedt zulks in de teeltstreek, die steeds het hout van 

 der Dicotyledonen stam en takken omgeeft. Uit de jeug- 

 dige cellen, waaruit die teeltstreek bestaat, nemen de knop- 

 pen hunnen oorsprong. Eene enkele cel differentieert zich 

 van de overige, en door voortgaande celverdeeling ontstaat 

 daaruit een knop, die, eenmaal volvorrad zijnde, in staat 

 is om, ook afgescheiden van de moederplant, oen zelf- 

 standig leven te leiden. Het enten en stekken berust ge- 

 heel op deze eigenschap, met andere woorden, op de in- 

 dividualiteit der knoppen. In elk geval meent hij, dat 

 het gezegde het bewijs kan leveren, dat, wanneer men 

 planten en dieren ten dien aanzien te zamen vergelijkt, 

 men het punt van vergelijking niet aan de hoogere, maar 

 alleen aan de lagere dieren ontleenen mag. 



Na sluiting dezer wetenschappelijke wisseling van ge- 

 dachten, dankt de Voorzitter den Heer G. vrolik voor de 

 aanleiding, welke zijne voordragt daartoe gaf, en noodigt 

 bij den Spreker de voorgedragen waarneming ter openbaarma- 

 hing in de Verslagen en Mededeelingen der Akademie te 

 willen afstaan, waarop de Heer vrolik antwoordt, zich 

 daarover nader te znllen beraden. 



