( 101. ) 



in de huitste lielft dur voorgiiaiide eeuw, eerst vroeg naai- 

 den aard der verbonden ligcliamen ; daarna naar de hoe- 

 veelheid van elk der stoffen, in de verbinding opgenomen, 

 en dat men thans bijzonder veel gewigt hecht aan de 

 beantwoording eener derde vraag, namelijk : hoe zijn de 

 bestanddeelen gegroepeerd. 



Na te hebben opgemerkt, hoe een of meer aequi valenten 

 van een element eener organische groep eene geheel eigene 

 stelling in de verbinding kunnen innemen, staat hij meer 

 bepaald stil bij de bittere amandelolie C'^II^Or, waarin 

 van H6 één aeq. H eene eigene stelling heeft, zoodat 

 het — onder toetreding van zuurstof — daaruit wegge- 

 nomen kan worden en in benzoëzuur C'' IP O^ + II O 

 kan overgaan. Voorts bij het azijnzuur C*H^O^+HO, 

 hetwelk door clilor al het hydrogenium verliezen en in 

 C-* CF 03 + HO veranderd worden kan; hier is al het 

 hydrogenium verplaatsbaar. Daarna handelt hij meer be- 

 paald over ammonia N H'', waaruit door kalium onmid- 

 dellijk één aeq. II als gas kan worden uitgestooten en een 

 amid van kalium NH2,K gevormd wordt, door oay-lussac 

 olijvenkleurig ligchaam geheeten; eene ontleding, die kwik- 

 chloide HgCl onder den invloed van ammonia N 11^ ins- 

 gelijks ondergaat, onder vorming van HgCl + N H^, Hg, 

 dat is kwikamide met kwikchloride. Spreker herinnert 

 voorts, dat de natuurlijke organische bases sedert eenige 

 jaren reeds als amuionia-verbindingen zijn aangezien ; dat 

 sommigen ook als ammonium-verbindingen, in vereeniging 

 met een stikstofvrij ligchaam, kunnen beschouwd worden; 

 dat de kennis aan den aard der groepering van de be- 

 standdeelen der organische bases niet slechts uit een zuiver 

 scheikundig oogpunt, maar ook uit een technisch van ge- 

 wigt is, en heldert dit op met de chinine, een ligchaam, 

 van welks onmisbaarheid men moet overtuigd zijn, en 

 lietwelk — zoo men dieper mag doordringen in de kennis 



