(117) 



Tolgens hem geboren uit den periodieken terugkeer vaiï 

 eene meer of min gelijkvormige beweging van het schom- 

 melende luchtdeeltje, die zigtbaar wordt voorgesteld bij de 

 op elkander legging van de golflijnen der beide toonen. 

 Zoo zouden, bij de optelling van de ordinaten der golf- 

 lijnen van de toonen 4 en 5, in de resulterende kromme lijn 

 drie binnen zekere grenzen gelijke en gelijkvormige stuk- 

 ken voorkomen, waarin zij verdeeld kan worden gedacht. 



Chladni *) spreekt in zijn handboek slechts ter loops 

 over deze verschijnselen, maar moet ze in andere verhan- 

 delingen uitvoeriger hebben overwogen; hij vermeldt, hoe 

 voGLER deze neven-toonen wilde bezigen om enkele pijpen, 

 vooral de laagste, op het orgel uit te winnen, terwijl hij 

 de daarmede aan te geven toonen eenvoudig ala neven- 

 toonen door de verbinding van twee hoogere wilde op- 

 wekken. 



De kennis omtrent deze toonen verkeerde nog in een 

 zeer onvolledigen toestand, toen eindelijk blein f) eene 

 meer uitgebreide lijst leverde van de combinatie-toonen, 

 die hij bij onderscheidene paren had verkregen en die 

 door w. WEBER §) eene meer algemeene bekendheid ver- 

 kreeg, Weber vond hierin aanleiding, om zich met een 

 nader onderzoek van dit onderwerp bezig te houden; hij 

 zag evenwel spoedig in, dat de gegeven regels of verkla- 

 ringen onvoldoende waren, om de door blein waargenomen 

 combinatie-toonen op te sporen. Noch de reo-el van tartiwi 

 noch de beschouwing van young waren in staat om reken- 

 schap van de waarneming te geven. De eerste gaf eigen- 

 lijk, wanneer men hem nader wil bepalen, voor het aantal 



*) Akuslik, p. 164. 



t) ELEIN, Exposé de 

 ris 1827. 



f) POGGENDORFF's Annalen \\', p. 216. 



+) ELEIN, Exposé de qiielques principes nouveauz sur l'ticoi/sligwelc. 

 Paris 1827. 



