( 125 ) 



maxima zijn in dit tafeitje opgenomen, daai deze voor l>et 

 onderwerp voldoende zijn. 



Hierin komen nu wel drie positieve maxima voor, bij 

 O, 137 en 223; maar deze, wier opvolging dan den com- 

 binatie-toon van HaLLSTBö.M, die door 3 wordt aangewezen, 

 zoude moeten verklaren, liggen op verre na niet op ge- 

 lijke afstanden uit elkander. Men ziet ook in dit tafeltje 

 reeds, dat evenzeer de drie stooten, die zouden moeten 

 ontstaan, elkander onregelmatig zouden moeten opvol- 

 gen, wanneer men hun wezen alleen in eene enkele zamen- 

 valling van de maxima der beide golüijnen of in een 

 enkel maximum van de uit hare optelling resulterende 

 kromme lijn wilde zoeken; alleen dan, wanneer men, zoo- 

 als TOüNG schijnt bedoeld te hebben, hunne oorzaak stelt 

 in de onderlinge toenadering der kromme lijnen, zal men 

 voor h*lne gelijkmatige verdeeling geene belangrijke zwa- 

 righeid ontmoeten ; geheel in overeenstemming met ohm is 

 hier reeds zigtbaar, dat bij die eerste meer beperkte op- 

 vatting hunner oorzaak, geene regelmatige opvolging der 

 stooten kan worden verwacht. Ook de grootste negatieve 

 maxima liggen op te ongelijke afstanden van elkander om 

 daaruit den combinatie-toon te verklaren. Wil men pun- 

 ten nemen, die meer op gelijke afstanden van elkander ge- 

 legen zijn, dan moet men zich bepalen bijv. bij het eerste 

 positieve maximum, vervolgens een grootst negatief maxi- 



