( 120 ) 



mum en eindelijk een verder gelegen positief maximum, suc- 

 cessievelijk gelegen bij O, 111, en 223 en zoo men wil, kan 

 men zich, in plaats van dit laatste positieve maximum, bepa- 

 len bij een volgend negatief van 249; maar zelfs deze punten 

 zijn nog niet op gelijke afstanden uit elkander geplaatst. 

 Al wilde men, zoo als roGGE>D(jRFF nog beproeft, de grootste 

 verschillen nemen tusschen een positief maximum en een 

 opvolgend negatief, of omgekeerd, (zie het tafeltje) dan zou- 

 den ook de daardoor verkregen punten nog niet aan de 

 bedoelde voorwaarde voldoen. Dus schijnt door de theorie 

 van nüLLSTRöM nog niet eens zijn primaire combinatie- 

 toon te worden verklaard, en daar de volgende op dezelfde 

 wijze worden afgeleid als deze eerste, zoo zijn ook zij 

 onverklaard, aangenomen zelfs, dat hunne wijze van wor- 

 ding, die ik boven nader aanwees, was toe te laten. Is het 

 dan wel te verwonderen, dat de groote acustious A. see- 

 BECK *) na de vermelding van hetgeen na SGMEIBLEB omtrent 

 oombinatie-toonen was verrigt, en na de vermelding van de 

 wijze, waarop savart, uitgaande van eene oudere waar- 

 neming van ELLinoT, betrellende den onderlingen invloed 

 van twee verbonden slinger-uurwerken, de stooten tracht- 

 te toe te lichten, zijn berigt sluit met deze woorden? 

 // Es ist nicht wahrscheinlich, dass die aus Scheibler's 

 Arbeiten gewonneneu Resultate durch den von savart 

 zur Sprache gebrachten Gesichlspunkt eine Beeintraohti- 

 gung erleiden sollten. Ob dies aber auch überall mit 

 hülstrüm's Untersuchungen, namentlich mit denen, die ati 

 der Violine angestellt sind, der Fall sein mag, kann eher 

 zweifelhaft erscheinen. Jedenfalls sieht man, dass dieser 

 Gegenstand nicht nur von Seiten der Theorie noch man- 

 ches Dunkle enthalt, sondern auch von Seiten der Erfah- 

 rung keinesweges als abgeschlossen an zusehen ist." 



*) DoVE's Reperi. de Physik. VI, p. 97. 



